يُوصِيكُمُ

ٱللَّهُ

فِيٓ

أَوۡلَٰدِكُمۡۖ

لِلذَّكَرِ

مِثۡلُ

حَظِّ

ٱلۡأُنثَيَيۡنِۚ

فَإِن

كُنَّ

نِسَآءٗ

فَوۡقَ

ٱثۡنَتَيۡنِ

فَلَهُنَّ

ثُلُثَا

مَا

تَرَكَۖ

وَإِن

كَانَتۡ

وَٰحِدَةٗ

فَلَهَا

ٱلنِّصۡفُۚ

وَلِأَبَوَيۡهِ

لِكُلِّ

وَٰحِدٖ

مِّنۡهُمَا

ٱلسُّدُسُ

مِمَّا

تَرَكَ

إِن

كَانَ

لَهُۥ

وَلَدٞۚ

فَإِن

لَّمۡ

يَكُن

لَّهُۥ

وَلَدٞ

وَوَرِثَهُۥٓ

أَبَوَاهُ

فَلِأُمِّهِ

ٱلثُّلُثُۚ

فَإِن

كَانَ

لَهُۥٓ

إِخۡوَةٞ

فَلِأُمِّهِ

ٱلسُّدُسُۚ

مِنۢ

بَعۡدِ

وَصِيَّةٖ

يُوصِي

بِهَآ

أَوۡ

دَيۡنٍۗ

ءَابَآؤُكُمۡ

وَأَبۡنَآؤُكُمۡ

لَا

تَدۡرُونَ

أَيُّهُمۡ

أَقۡرَبُ

لَكُمۡ

نَفۡعٗاۚ

فَرِيضَةٗ

مِّنَ

ٱللَّهِۗ

إِنَّ

ٱللَّهَ

كَانَ

عَلِيمًا

حَكِيمٗا

١١

Худо дар бораи фарзандонатон ба шумо супориш мекунад, ки саҳми писар баробари сахми ду духтар аст. Ва агар духтар бошанд ва беш аз ду тан, ду саввуми мерос аз онҳост. Ва агар як духтар бувад, нисф барад ва агар мурдаро фарзанде бошад, ҳар як аз падару модар як шашуми меросро барад. Ва агар фарзанде надошта бошад ва меросбарон танҳо падару модар бошанд, модар як саввуми дороиро барад. Аммо агар бародарон дошта бошад, саҳми модар пас аз анҷоми васийяте, ки карда ва баъди пардохти қарзи ӯ як шашум бошад. Ва шумо намедонед, ки аз падарону писаронатон кадом як шуморо фоиданоктар аст. Инҳо ҳукми Худост, ки Худо донову ҳаким аст!