وَلَا

تَهِنُواْ

فِي

ٱبۡتِغَآءِ

ٱلۡقَوۡمِۖ

إِن

تَكُونُواْ

تَأۡلَمُونَ

فَإِنَّهُمۡ

يَأۡلَمُونَ

كَمَا

تَأۡلَمُونَۖ

وَتَرۡجُونَ

مِنَ

ٱللَّهِ

مَا

لَا

يَرۡجُونَۗ

وَكَانَ

ٱللَّهُ

عَلِيمًا

حَكِيمًا

١٠٤

Ва [эй муъминон] дар таъқиби он гурӯҳ [душман] сустӣ накунед. Агар шумо [аз хастагӣ ва ҷароҳат] ранҷ мебаред, онон низ чунон ки шумо ранҷ мебаред, ранҷ бурдаанд, вале шумо умеде ба Аллоҳ таоло доред, ки онон надоранд. Ва Аллоҳ таоло донои ҳаким аст