فَإِذَا

قَضَيۡتُمُ

ٱلصَّلَوٰةَ

فَٱذۡكُرُواْ

ٱللَّهَ

قِيَٰمٗا

وَقُعُودٗا

وَعَلَىٰ

جُنُوبِكُمۡۚ

فَإِذَا

ٱطۡمَأۡنَنتُمۡ

فَأَقِيمُواْ

ٱلصَّلَوٰةَۚ

إِنَّ

ٱلصَّلَوٰةَ

كَانَتۡ

عَلَى

ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

كِتَٰبٗا

مَّوۡقُوتٗا

١٠٣

  Ва чун тамом кардед намозро, ёд кунед Аллоҳро истода, нишаста ва бар паҳлӯ ва дар ҳама ҳолат ва чун ором гирифтед, барпо кунед намозро ба тариқи намозе, ки дар оромӣ мегузоштед. Ҳамоно намоз бар мӯъминон дар вақти муайян воҷиб шудааст.¹