وَيَوۡمَ

يُنفَخُ

فِي

ٱلصُّورِ

فَفَزِعَ

مَن

فِي

ٱلسَّمَٰوَٰتِ

وَمَن

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

إِلَّا

مَن

شَآءَ

ٱللَّهُۚ

وَكُلٌّ

أَتَوۡهُ

دَٰخِرِينَ

٨٧

Ва [ёд кун аз] рӯзе, ки дар сур дамида мешавад ва ҳар ки дар осмонҳо ва замин аст, ваҳшат мекунад, магар он ки Аллоҳ таоло бихоҳад ва ҳамагӣ бо хорӣ [ва зиллат] ба пешгоҳи Аллоҳ таоло меоянд