وَوَقَعَ

ٱلۡقَوۡلُ

عَلَيۡهِم

بِمَا

ظَلَمُواْ

فَهُمۡ

لَا

يَنطِقُونَ

٨٥

   Ба хотири ситаме, ки кардаанд, ҳукми азоб бар онҳо воқеъ мешавад, пас, онҳо ҳеҷ сухане намегӯянд, чунки далел ва ҳуҷҷате надоранд.¹