قُلۡ

سِيرُواْ

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

فَٱنظُرُواْ

كَيۡفَ

كَانَ

عَٰقِبَةُ

ٱلۡمُجۡرِمِينَ

٦٩

  ( Эй Паёмбар), барои онҳо бигӯ: Дар замин сайр кунед ва бингаред, ки поёни кори гунаҳгорон чӣ гуна будааст! Ва Аллоҳ низ ба шумо чунин кунад, агар аз куфратон бознагардед.¹