قِیْلَ

لَهَا

ادْخُلِی

الصَّرْحَ ۚ

فَلَمَّا

رَاَتْهُ

حَسِبَتْهُ

لُجَّةً

وَّكَشَفَتْ

عَنْ

سَاقَیْهَا ؕ

قَالَ

اِنَّهٗ

صَرْحٌ

مُّمَرَّدٌ

مِّنْ

قَوَارِیْرَ ؕ۬

قَالَتْ

رَبِّ

اِنِّیْ

ظَلَمْتُ

نَفْسِیْ

وَاَسْلَمْتُ

مَعَ

سُلَیْمٰنَ

لِلّٰهِ

رَبِّ

الْعٰلَمِیْنَ

۟۠

Sinabi sa kanya: “Pumasok ka sa palasyo.” Kaya noong nakita niya [ang salaming sahig na] ito ay nag-akala siyang ito ay isang lawa at [naglilis ng damit kaya] naglantad siya ng mga lulod niya. Nagsabi [si Solomon]: “Tunay na ito ay isang palasyong pinakinis [ang sahig] mula sa mga salamin.” Nagsabi siya: “Panginoon ko, tunay na ako ay lumabag sa katarungan sa sarili ko. Nagpasakop ako kasama kay Solomon kay Allāh ang Panginoon ng mga nilalang.”