قَالَ

عِفۡرِيتٞ

مِّنَ

ٱلۡجِنِّ

أَنَا۠

ءَاتِيكَ

بِهِۦ

قَبۡلَ

أَن

تَقُومَ

مِن

مَّقَامِكَۖ

وَإِنِّي

عَلَيۡهِ

لَقَوِيٌّ

أَمِينٞ

٣٩

    Ифрите¹ аз миёни ҷинҳо гуфт: Ман қабл аз он, ки аз ҷоят бархезӣ, онро назди ту ҳозир мекунам, ки ман бар ин кор ҳам тавонояму ҳам амин ва чизеро аз он кам ва иваз нахоҳам кард.²