فَتَبَسَّمَ

ضَاحِكًا

مِّنْ

قَوْلِهَا

وَقَالَ

رَبِّ

اَوْزِعْنِیْۤ

اَنْ

اَشْكُرَ

نِعْمَتَكَ

الَّتِیْۤ

اَنْعَمْتَ

عَلَیَّ

وَعَلٰی

وَالِدَیَّ

وَاَنْ

اَعْمَلَ

صَالِحًا

تَرْضٰىهُ

وَاَدْخِلْنِیْ

بِرَحْمَتِكَ

فِیْ

عِبَادِكَ

الصّٰلِحِیْنَ

۟

    Сулаймон аз сухани он мӯрча табассум карду гуфт: «Эй Парвардигори ман, маро тавфиқ деҳ, то шукри неъмати туро, ки бар ман ва падару модари ман арзонӣ доштаӣ, ба ҷой оварам ва тавфиқ ато фармо то корҳои шоистае кунам, ки ту хушнуд шавӣ ва маро ба раҳмати худ дар шумори бандагони шоистаат дарор!»