۞ وَكَم

مِّن

مَّلَكٖ

فِي

ٱلسَّمَٰوَٰتِ

لَا

تُغۡنِي

شَفَٰعَتُهُمۡ

شَيۡـًٔا

إِلَّا

مِنۢ

بَعۡدِ

أَن

يَأۡذَنَ

ٱللَّهُ

لِمَن

يَشَآءُ

وَيَرۡضَىٰٓ

٢٦

Чи бисёр фариштагоне, ки дар осмонҳо ҳастанд, ки шафоаташон ба ҳеҷ ваҷҳ судманд нахоҳад буд; магар пас аз он ки Аллоҳ таоло барои ҳар ки бихоҳад ва хушнуд бошад, иҷозат диҳад