۞ وَكَم

مِّن

مَّلَكٖ

فِي

ٱلسَّمَٰوَٰتِ

لَا

تُغۡنِي

شَفَٰعَتُهُمۡ

شَيۡـًٔا

إِلَّا

مِنۢ

بَعۡدِ

أَن

يَأۡذَنَ

ٱللَّهُ

لِمَن

يَشَآءُ

وَيَرۡضَىٰٓ

٢٦

    Ва чӣ бисёр фариштагони олиҳиммат дар осмонанд, ки шафоъаташон ҳеҷ фоидае надиҳад, магар аз он пас, ки Аллоҳ барои ҳар касе, ки бихоҳад ва писандад иҷозат диҳад.