اِنْ

هِیَ

اِلَّاۤ

اَسْمَآءٌ

سَمَّیْتُمُوْهَاۤ

اَنْتُمْ

وَاٰبَآؤُكُمْ

مَّاۤ

اَنْزَلَ

اللّٰهُ

بِهَا

مِنْ

سُلْطٰنٍ ؕ

اِنْ

یَّتَّبِعُوْنَ

اِلَّا

الظَّنَّ

وَمَا

تَهْوَی

الْاَنْفُسُ ۚ

وَلَقَدْ

جَآءَهُمْ

مِّنْ

رَّبِّهِمُ

الْهُدٰی

۟ؕ

    Ин бутҳо чизе нестанд¹ ҷуз номҳое, ки худ ва падаронатон аз рӯи ҳавову ҳаваси ботилатон ба онҳо додаед. Ва Аллоҳ таъоло ҳеҷ далеле барои тасдиқи даъвои шумо нафиристодааст. Танҳо он мушрикон аз паи гумону нафси хеш мераванд ва ҳол он ки аз ҷониби Аллоҳ бар забони Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам роҳнамоияшон кардаанд, пас ба онҳо фоидае накард.²