وَأَوۡفُواْ

بِعَهۡدِ

ٱللَّهِ

إِذَا

عَٰهَدتُّمۡ

وَلَا

تَنقُضُواْ

ٱلۡأَيۡمَٰنَ

بَعۡدَ

تَوۡكِيدِهَا

وَقَدۡ

جَعَلۡتُمُ

ٱللَّهَ

عَلَيۡكُمۡ

كَفِيلًاۚ

إِنَّ

ٱللَّهَ

يَعۡلَمُ

مَا

تَفۡعَلُونَ

٩١

   Чун бо Аллоҳ аҳду паймон бастед ё ки бо мардум, пас агар он аҳду паймонатон мухолифи китоби Аллоҳ ва суннати паёмбар набошад, ба он вафо кунед ва чун савганд хӯрдед баъди таъкид сохтан, онро нашиканед, ки шумо Аллоҳро бар худатон нигаҳбон гардонидаед ва ҳамоно Аллоҳ медонад, ки чӣ мекунед. Ва ҳар касеро мувофиқи ният ва мақсадаш ҷазо хоҳад дод!¹