اِنَّ

اللّٰهَ

یَاْمُرُ

بِالْعَدْلِ

وَالْاِحْسَانِ

وَاِیْتَآئِ

ذِی

الْقُرْبٰی

وَیَنْهٰی

عَنِ

الْفَحْشَآءِ

وَالْمُنْكَرِ

وَالْبَغْیِ ۚ

یَعِظُكُمْ

لَعَلَّكُمْ

تَذَكَّرُوْنَ

۟

    Ҳамоно Аллоҳ дар ин китоб бар адлу инсоф эҳсон ба мардум ва бахшиш ба хешовандон, силаи раҳм фармон медиҳад. Ва аз фаҳшову зишткорӣ аз гуфтору кирдори бад ва он чи дар шариат писандида нашудааст ва аз ситам кибру зулм, бозмедорад. Шуморо панд медиҳад, бошад ки панд бигиред.¹