وَيَوۡمَ

نَبۡعَثُ

مِن

كُلِّ

أُمَّةٖ

شَهِيدٗا

ثُمَّ

لَا

يُؤۡذَنُ

لِلَّذِينَ

كَفَرُواْ

وَلَا

هُمۡ

يُسۡتَعۡتَبُونَ

٨٤

   Хабар деҳ, эй Муҳаммад, барояшон, ки рӯзе қиёмат фаро мерасад аз ҳар уммате паёмбарашро бар қавми худ гувоҳе бигирем, сипас ба кофирон рухсати сухан гуфтан дода нашавад, то узри худ баён кунанд ва узрашон пазируфта нашавад.¹