وَضَرَبَ
ٱللَّهُ
مَثَلٗا
رَّجُلَيۡنِ
أَحَدُهُمَآ
أَبۡكَمُ
لَا
يَقۡدِرُ
عَلَىٰ
شَيۡءٖ
وَهُوَ
كَلٌّ
عَلَىٰ
مَوۡلَىٰهُ
أَيۡنَمَا
يُوَجِّههُّ
لَا
يَأۡتِ
بِخَيۡرٍ
هَلۡ
يَسۡتَوِي
هُوَ
وَمَن
يَأۡمُرُ
بِٱلۡعَدۡلِ
وَهُوَ
عَلَىٰ
صِرَٰطٖ
مُّسۡتَقِيمٖ
٧٦
ಅಲ್ಲಾಹನು ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷರ ಉಪಮೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸಮರ್ಥನಲ್ಲದ ಮೂಕನು. ಅವನು ತನ್ನ ಯಜಮಾನನಿಗೆ ಹೊರೆಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಇವನನ್ನು ಎತ್ತ ಕಳುಹಿಸಿದರೂ ಯಾವ ಒಳಿತನ್ನೂ ಅವನು ತರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನೂ, ಸ್ವತಃ ನೇರಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ನಿಂತಿದ್ದು ನ್ಯಾಯದ ಆಜ್ಞೆ ಕೊಡುವವನೂ ಸಮಾನರಾಗಿರುವರೇ?