وَمِن

ثَمَرَٰتِ

ٱلنَّخِيلِ

وَٱلۡأَعۡنَٰبِ

تَتَّخِذُونَ

مِنۡهُ

سَكَرٗا

وَرِزۡقًا

حَسَنًاۚ

إِنَّ

فِي

ذَٰلِكَ

لَأٓيَةٗ

لِّقَوۡمٖ

يَعۡقِلُونَ

٦٧

Сизлар маст қилгувчи (ароқни) ҳам, гўзал — ҳалол ризқ(нинг ўзини) ҳам хурмо ва узумларнинг меваларидан олурсизлар. Албатта, бунда ҳам ақл юритадиган қавм учун оят-ибрат бордир. ¹