وَيَجۡعَلُونَ

لِلَّهِ

مَا

يَكۡرَهُونَۚ

وَتَصِفُ

أَلۡسِنَتُهُمُ

ٱلۡكَذِبَ

أَنَّ

لَهُمُ

ٱلۡحُسۡنَىٰۚ

لَا

جَرَمَ

أَنَّ

لَهُمُ

ٱلنَّارَ

وَأَنَّهُم

مُّفۡرَطُونَ

٦٢

Олар өздері жек көрген (қыздар)ді Аллаға ұйғарып, тілдерімен, “Жақсы нәрселер өздеріне тән” деп өтірік айтады. Шәк жоқ! Оларға тозақ бар. Рас олар, сүйреліп барушылар.