يَتَوَٰرَىٰ

مِنَ

ٱلۡقَوۡمِ

مِن

سُوٓءِ

مَا

بُشِّرَ

بِهِۦٓۚ

أَيُمۡسِكُهُۥ

عَلَىٰ

هُونٍ

أَمۡ

يَدُسُّهُۥ

فِي

ٱلتُّرَابِۗ

أَلَا

سَآءَ

مَا

يَحۡكُمُونَ

٥٩

Ва у (қизни) хўрлаган ҳолида олиб қолиш ёки (тириклай) тупроққа қориш (тўғрисида ўй суриб), ўзига хушхабар берилган нарсанинг (яъни, қиз кўришнинг) «ёмон»лигидан (номус қилиб) одамлардан яшириниб олур. Огоҳ булингизким, улар (бу қилмишлари билан) энг ёмон (яъни, ноҳақ) ҳукм чиқарурлар. ¹