إِن

تَحۡرِصۡ

عَلَىٰ

هُدَىٰهُمۡ

فَإِنَّ

ٱللَّهَ

لَا

يَهۡدِي

مَن

يُضِلُّۖ

وَمَا

لَهُم

مِّن

نَّٰصِرِينَ

٣٧

   Ва агар ту ба ҳидояти онҳо ҳарис бошӣ, ҷаҳди худро дар онҳо сарф намоӣ, Аллоҳ онро, ки гумроҳ кардааст, ҳидоят намекунад ва ин гумроҳонро ҳеҷ ёридиҳандае нест, ки аз азоби Аллоҳ наҷоташон диҳад.¹