اِنَّمَا

حَرَّمَ

عَلَیْكُمُ

الْمَیْتَةَ

وَالدَّمَ

وَلَحْمَ

الْخِنْزِیْرِ

وَمَاۤ

اُهِلَّ

لِغَیْرِ

اللّٰهِ

بِهٖ ۚ

فَمَنِ

اضْطُرَّ

غَیْرَ

بَاغٍ

وَّلَا

عَادٍ

فَاِنَّ

اللّٰهَ

غَفُوْرٌ

رَّحِیْمٌ

۟

  Аллоҳ ҳаром кардааст бар шумо моли худмурдаву хун ва гӯшти хук ва ҳар чиро, ки дар вақти забҳ бо номи ғайри Аллоҳ забҳ кунанд. Аммо касе, ки ночор шавад, ба хотири ҳифзи ҷон аз чизи ҳаром бихӯрад, дар ҳоле ки ситамгор набошад ва аз ҳад таҷовуз накунад, пас Аллоҳ таоло омурзандаву меҳрубон аст.¹