اِنَّاۤ

اَنْذَرْنٰكُمْ

عَذَابًا

قَرِیْبًا ۖۚ۬

یَّوْمَ

یَنْظُرُ

الْمَرْءُ

مَا

قَدَّمَتْ

یَدٰهُ

وَیَقُوْلُ

الْكٰفِرُ

یٰلَیْتَنِیْ

كُنْتُ

تُرٰبًا

۟۠

    Мо шуморо аз азоби рӯзи қиёмат, ки наздикаст, бим додем: рӯзе, ки одамӣ ҳар чиро пешопеш фиристодааст, аз амали нек ё бад, мебинад ва кофир аз сахтии ҳисоб мегӯяд: Эй кош, ман хок мебудам ва боз зинда намешудам.