وَإِذۡ

أَخَذَ

ٱللَّهُ

مِيثَٰقَ

ٱلنَّبِيِّـۧنَ

لَمَآ

ءَاتَيۡتُكُم

مِّن

كِتَٰبٖ

وَحِكۡمَةٖ

ثُمَّ

جَآءَكُمۡ

رَسُولٞ

مُّصَدِّقٞ

لِّمَا

مَعَكُمۡ

لَتُؤۡمِنُنَّ

بِهِۦ

وَلَتَنصُرُنَّهُۥۚ

قَالَ

ءَأَقۡرَرۡتُمۡ

وَأَخَذۡتُمۡ

عَلَىٰ

ذَٰلِكُمۡ

إِصۡرِيۖ

قَالُوٓاْ

أَقۡرَرۡنَاۚ

قَالَ

فَٱشۡهَدُواْ

وَأَنَا۠

مَعَكُم

مِّنَ

ٱلشَّٰهِدِينَ

٨١

Сол уақытта Алла (Т.) пайғамбарлардан: «Сендерге Кітап, хикмет бердім, соңыра жаңдарыңдағыңы растаушы Пайғамбар келсе, әлбетте оған иман келтіріп, әрине оған жәрдем етесіңдер! Мойындап ауыр міндетімді қабыл алдыңдар ма?»,- дегенде, олар: «Қабыл алдық!»,- деген. (Алла): «Ендеше куә болыңдар. Мен де сендермен бірге куә болушыларданмын» деген