وَدَّت

طَّآئِفَةٞ

مِّنۡ

أَهۡلِ

ٱلۡكِتَٰبِ

لَوۡ

يُضِلُّونَكُمۡ

وَمَا

يُضِلُّونَ

إِلَّآ

أَنفُسَهُمۡ

وَمَا

يَشۡعُرُونَ

٦٩

  Эй мӯъминон Аллоҳ аз ҳасад ва ситами яҳуд хабардор месозад, ки гурӯҳе аз аҳли китоб дӯст доранд, шуморо аз роҳи Ислом гумроҳ кунанд, вале намедонанд, ки зиштии корашон бар худашон бармегардад ва худ ба гумроҳм мубтало мешаванд.¹