فَمَنۡ

حَآجَّكَ

فِيهِ

مِنۢ

بَعۡدِ

مَا

جَآءَكَ

مِنَ

ٱلۡعِلۡمِ

فَقُلۡ

تَعَالَوۡاْ

نَدۡعُ

أَبۡنَآءَنَا

وَأَبۡنَآءَكُمۡ

وَنِسَآءَنَا

وَنِسَآءَكُمۡ

وَأَنفُسَنَا

وَأَنفُسَكُمۡ

ثُمَّ

نَبۡتَهِلۡ

فَنَجۡعَل

لَّعۡنَتَ

ٱللَّهِ

عَلَى

ٱلۡكَٰذِبِينَ

٦١

Сенга келган илмдан кейин, ким сен билан у ҳақида тортишса, Сен: «Келинглар, бизнинг болаларимизни ва сизнинг болаларингизни, бизнинг аёлларимизни ва сизнинг аёлларингизни, биз ўзимизни, сиз ўзингизни чақирамиз-да, сўнгра ёлбориб, ёлғончиларга Аллоҳнинг лаънати бўлишини сўраймиз», деб айтгин.¹