ذَٰلِكَ

مِنۡ

أَنۢبَآءِ

ٱلۡغَيۡبِ

نُوحِيهِ

إِلَيۡكَۚ

وَمَا

كُنتَ

لَدَيۡهِمۡ

إِذۡ

يُلۡقُونَ

أَقۡلَٰمَهُمۡ

أَيُّهُمۡ

يَكۡفُلُ

مَرۡيَمَ

وَمَا

كُنتَ

لَدَيۡهِمۡ

إِذۡ

يَخۡتَصِمُونَ

٤٤

Инҳо аз хабарҳои ғайб аст, ки ба ту ваҳй мекунем. Вагарна он гоҳ, ки қуръа заданд, то чӣ касе аз миёнашон ӯҳдадори нигаҳдории Марям шавад ва он гоҳ ки корашон ба низоъ кашид, ту дар наздашон набудӣ.