فَتَقَبَّلَهَا

رَبُّهَا

بِقَبُوْلٍ

حَسَنٍ

وَّاَنْۢبَتَهَا

نَبَاتًا

حَسَنًا ۙ

وَّكَفَّلَهَا

زَكَرِیَّا ؕۚ

كُلَّمَا

دَخَلَ

عَلَیْهَا

زَكَرِیَّا

الْمِحْرَابَ ۙ

وَجَدَ

عِنْدَهَا

رِزْقًا ۚ

قَالَ

یٰمَرْیَمُ

اَنّٰی

لَكِ

هٰذَا ؕ

قَالَتْ

هُوَ

مِنْ

عِنْدِ

اللّٰهِ ؕ

اِنَّ

اللّٰهَ

یَرْزُقُ

مَنْ

یَّشَآءُ

بِغَیْرِ

حِسَابٍ

۟

Раббиси аны (назирди) жакшынакай кабыл алып, жакшынакай өстүрдү жана ага Закарияны кепил (камкор) кылды. Ар качан Закария анын үстүнө - михрапка кирсе, анын алдында (ширин-шербет жемиштерден) ырыскы турганын көрдү. Ал: “Оо, Марям, булар сага кайдан?” деди. Ал: “Аллахтын алдынан. Албетте, Аллах Өзү каалаган адамына эсепсиз ырыскы берет” деди.