إِذۡ

قَالَتِ

ٱمۡرَأَتُ

عِمۡرَٰنَ

رَبِّ

إِنِّي

نَذَرۡتُ

لَكَ

مَا

فِي

بَطۡنِي

مُحَرَّرٗا

فَتَقَبَّلۡ

مِنِّيٓۖ

إِنَّكَ

أَنتَ

ٱلسَّمِيعُ

ٱلۡعَلِيمُ

٣٥

Bir zaman İmranın zövcəsi demişdi: “Ey Rəbbim! Mən bətnimdəkini Sənə xidmətçi bir qul olmaq üçün nəzir etdim. (Bu nəziri) məndən qəbul et! Həqiqətən, Sən Eşidənsən, Bilənsən”.