فَإِنۡ

حَآجُّوكَ

فَقُلۡ

أَسۡلَمۡتُ

وَجۡهِيَ

لِلَّهِ

وَمَنِ

ٱتَّبَعَنِۗ

وَقُل

لِّلَّذِينَ

أُوتُواْ

ٱلۡكِتَٰبَ

وَٱلۡأُمِّيِّـۧنَ

ءَأَسۡلَمۡتُمۡۚ

فَإِنۡ

أَسۡلَمُواْ

فَقَدِ

ٱهۡتَدَواْۖ

وَّإِن

تَوَلَّوۡاْ

فَإِنَّمَا

عَلَيۡكَ

ٱلۡبَلَٰغُۗ

وَٱللَّهُ

بَصِيرُۢ

بِٱلۡعِبَادِ

٢٠

[Эй паёмбар] Агар [дар бораи ислом ва тавҳид] бо ту муҷодала карданд, бигӯ: "Ман дар баробари Аллоҳ таоло [ва авомиру аҳкомаш] таслим шудаам ва пайравонам [низ чунин ҳастанд]"; ва ба аҳли китоб [яҳудиён ва масеҳиён] ва мушрикон бигӯ: "Оё шумо ҳам таслим шудаед"? Агар таслим шаванд, ҳатман ҳидоят ёфтаанд ва агар рӯйгардон шуданд [ва сарпечӣ карданд, ғамгин машав, зеро] ту вазифае ҷуз расондан [-и ваҳй] надорӣ; ва Аллоҳ таоло ба [аҳволи] бандагон биност