وَإِنَّ

مِنۡ

أَهۡلِ

ٱلۡكِتَٰبِ

لَمَن

يُؤۡمِنُ

بِٱللَّهِ

وَمَآ

أُنزِلَ

إِلَيۡكُمۡ

وَمَآ

أُنزِلَ

إِلَيۡهِمۡ

خَٰشِعِينَ

لِلَّهِ

لَا

يَشۡتَرُونَ

بِـَٔايَٰتِ

ٱللَّهِ

ثَمَنٗا

قَلِيلًاۚ

أُوْلَٰٓئِكَ

لَهُمۡ

أَجۡرُهُمۡ

عِندَ

رَبِّهِمۡۗ

إِنَّ

ٱللَّهَ

سَرِيعُ

ٱلۡحِسَابِ

١٩٩

Ва касоне аз аҳли китоб ҳастанд, ки ба Аллоҳ таоло ва он чи бар шумо нозил шуда ва он чи бар худашон нозил шудааст, имон доранд; дар баробари Аллоҳ таоло фурӯтан ҳастанд ва оёти Аллоҳро ба баҳои ночизе намефурушанд. Инонанд, ки подошашон назди Парвардигорашон [маҳфуз] аст. Ба ростӣ, ки Аллоҳ таоло дар ҳисобрасӣ сареъ аст