وَلَا

يَحۡسَبَنَّ

ٱلَّذِينَ

يَبۡخَلُونَ

بِمَآ

ءَاتَىٰهُمُ

ٱللَّهُ

مِن

فَضۡلِهِۦ

هُوَ

خَيۡرٗا

لَّهُمۖ

بَلۡ

هُوَ

شَرّٞ

لَّهُمۡۖ

سَيُطَوَّقُونَ

مَا

بَخِلُواْ

بِهِۦ

يَوۡمَ

ٱلۡقِيَٰمَةِۗ

وَلِلَّهِ

مِيرَٰثُ

ٱلسَّمَٰوَٰتِ

وَٱلۡأَرۡضِۗ

وَٱللَّهُ

بِمَا

تَعۡمَلُونَ

خَبِيرٞ

١٨٠

Ва касоне, ки ба он чи Аллоҳ таоло аз фазли хеш ба онон додааст, бухл меварзанд, гумон накунанд, ки он [бухл] барояшон хайр аст; балки барояшон шар аст. Дар рӯзи қиёмат он чи ба он бухл меварзиданд, тавқи гарданашон хоҳад шуд [ва бо он азоб мешаванд]; ва мероси осмонҳову замин аз они Аллоҳ таоло аст ва Аллоҳ таоло ба он чи мекунед, огоҳ аст