فَرِحِیْنَ

بِمَاۤ

اٰتٰىهُمُ

اللّٰهُ

مِنْ

فَضْلِهٖ ۙ

وَیَسْتَبْشِرُوْنَ

بِالَّذِیْنَ

لَمْ

یَلْحَقُوْا

بِهِمْ

مِّنْ

خَلْفِهِمْ ۙ

اَلَّا

خَوْفٌ

عَلَیْهِمْ

وَلَا

هُمْ

یَحْزَنُوْنَ

۟ۘ

Аз фазилате, ки Худо насибашон кардааст, шодмонанд. Ва барои онҳо, ки дар паяшон ҳастанд ва ҳанӯз ба онҳо напайвастаанд, хушдиланд, ки биме бар онҳо нест ва андӯҳгин намешаванд!