لَقَدۡ

مَنَّ

ٱللَّهُ

عَلَى

ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

إِذۡ

بَعَثَ

فِيهِمۡ

رَسُولٗا

مِّنۡ

أَنفُسِهِمۡ

يَتۡلُواْ

عَلَيۡهِمۡ

ءَايَٰتِهِۦ

وَيُزَكِّيهِمۡ

وَيُعَلِّمُهُمُ

ٱلۡكِتَٰبَ

وَٱلۡحِكۡمَةَ

وَإِن

كَانُواْ

مِن

قَبۡلُ

لَفِي

ضَلَٰلٖ

مُّبِينٍ

١٦٤

Ба ростӣ, Аллоҳ таоло бар муъминон миннат ниҳод, ки миёни онон паёмбаре аз худашон барангехт, то оёти Ӯ [Қуръон]–ро бар эшон бихонад ва [аз гуноҳ] покашон гардонад ва ба онон китоби [Қуръон] ва ҳикмат [суннат] биёмурзад; дар ҳоле ки дар гузашта дар гумроҳии ошкоре буданд