فَبِمَا

رَحۡمَةٖ

مِّنَ

ٱللَّهِ

لِنتَ

لَهُمۡۖ

وَلَوۡ

كُنتَ

فَظًّا

غَلِيظَ

ٱلۡقَلۡبِ

لَٱنفَضُّواْ

مِنۡ

حَوۡلِكَۖ

فَٱعۡفُ

عَنۡهُمۡ

وَٱسۡتَغۡفِرۡ

لَهُمۡ

وَشَاوِرۡهُمۡ

فِي

ٱلۡأَمۡرِۖ

فَإِذَا

عَزَمۡتَ

فَتَوَكَّلۡ

عَلَى

ٱللَّهِۚ

إِنَّ

ٱللَّهَ

يُحِبُّ

ٱلۡمُتَوَكِّلِينَ

١٥٩

Pẹ̀lú ìkẹ́ kan láti ọ̀dọ̀ Allāhu l’ó kúkú fi rọ̀ fún wọn; tí ó bá jẹ́ pé o jẹ́ ẹni burúkú, ọlọ́kàn líle, wọn ìbá ti túká kúrò lọ́dọ̀ rẹ. Ṣàmójú kúrò fún wọn, bá wọn tọrọ àforíjìn, kí o sì bá wọn jíròrò lórí ọ̀rọ̀. Tí o bá sì pinnu (ọ̀rọ̀ kan), kí o gbáralé Allāhu. Dájúdájú Allāhu nífẹ̀ẹ́ àwọn olùgbáralé E.