ثُمَّ

أَنزَلَ

عَلَيۡكُم

مِّنۢ

بَعۡدِ

ٱلۡغَمِّ

أَمَنَةٗ

نُّعَاسٗا

يَغۡشَىٰ

طَآئِفَةٗ

مِّنكُمۡۖ

وَطَآئِفَةٞ

قَدۡ

أَهَمَّتۡهُمۡ

أَنفُسُهُمۡ

يَظُنُّونَ

بِٱللَّهِ

غَيۡرَ

ٱلۡحَقِّ

ظَنَّ

ٱلۡجَٰهِلِيَّةِۖ

يَقُولُونَ

هَل

لَّنَا

مِنَ

ٱلۡأَمۡرِ

مِن

شَيۡءٖۗ

قُلۡ

إِنَّ

ٱلۡأَمۡرَ

كُلَّهُۥ

لِلَّهِۗ

يُخۡفُونَ

فِيٓ

أَنفُسِهِم

مَّا

لَا

يُبۡدُونَ

لَكَۖ

يَقُولُونَ

لَوۡ

كَانَ

لَنَا

مِنَ

ٱلۡأَمۡرِ

شَيۡءٞ

مَّا

قُتِلۡنَا

هَٰهُنَاۗ

قُل

لَّوۡ

كُنتُمۡ

فِي

بُيُوتِكُمۡ

لَبَرَزَ

ٱلَّذِينَ

كُتِبَ

عَلَيۡهِمُ

ٱلۡقَتۡلُ

إِلَىٰ

مَضَاجِعِهِمۡۖ

وَلِيَبۡتَلِيَ

ٱللَّهُ

مَا

فِي

صُدُورِكُمۡ

وَلِيُمَحِّصَ

مَا

فِي

قُلُوبِكُمۡۚ

وَٱللَّهُ

عَلِيمُۢ

بِذَاتِ

ٱلصُّدُورِ

١٥٤

Sonra bu qəm-qüssənin ardınca (Allah) sizə bir təskinlik – bir qisminizi bürüyən mürgü nazil etdi. Bir dəstə də, öz canlarının hayına qalaraq, Allah barəsində haqsız yerə, cahiliyyə (dövründəkinə bənzər) zənnə qapılıb: “Bu işdə bizim üçün bir xeyir varmı?”– deyirdi. De: “Sözsüz ki, bütün işlər Allaha aiddir!” Onlar sənə açıb demədiklərini öz qəlblərində gizlədərək: “Əgər bu işdə bizim üçün bir xeyir olsaydı, elə buradaca öldürülməzdik”– deyirlər. De: “Əgər siz evlərinizdə olsaydınız belə, öldürülməsi əzəldən yazılmış kəslər, yenə çıxıb öləcəkləri yerlərə gedərdilər. Allah sizin kökslərinizdə olanları sınamaq və qəlblərinizdə olanları təmizləmək üçün belə etdi. Allah qəlblərdə olanları biləndir”.