ثُمَّ

اَنْزَلَ

عَلَیْكُمْ

مِّنْ

بَعْدِ

الْغَمِّ

اَمَنَةً

نُّعَاسًا

یَّغْشٰی

طَآىِٕفَةً

مِّنْكُمْ ۙ

وَطَآىِٕفَةٌ

قَدْ

اَهَمَّتْهُمْ

اَنْفُسُهُمْ

یَظُنُّوْنَ

بِاللّٰهِ

غَیْرَ

الْحَقِّ

ظَنَّ

الْجَاهِلِیَّةِ ؕ

یَقُوْلُوْنَ

هَلْ

لَّنَا

مِنَ

الْاَمْرِ

مِنْ

شَیْءٍ ؕ

قُلْ

اِنَّ

الْاَمْرَ

كُلَّهٗ

لِلّٰهِ ؕ

یُخْفُوْنَ

فِیْۤ

اَنْفُسِهِمْ

مَّا

لَا

یُبْدُوْنَ

لَكَ ؕ

یَقُوْلُوْنَ

لَوْ

كَانَ

لَنَا

مِنَ

الْاَمْرِ

شَیْءٌ

مَّا

قُتِلْنَا

هٰهُنَا ؕ

قُلْ

لَّوْ

كُنْتُمْ

فِیْ

بُیُوْتِكُمْ

لَبَرَزَ

الَّذِیْنَ

كُتِبَ

عَلَیْهِمُ

الْقَتْلُ

اِلٰی

مَضَاجِعِهِمْ ۚ

وَلِیَبْتَلِیَ

اللّٰهُ

مَا

فِیْ

صُدُوْرِكُمْ

وَلِیُمَحِّصَ

مَا

فِیْ

قُلُوْبِكُمْ ؕ

وَاللّٰهُ

عَلِیْمٌۢ

بِذَاتِ

الصُّدُوْرِ

۟

Сўнгра бу ғамнинг кетидан сизларга бир ором уйқусини туширдикки, у сизлардан бир тоифани қамраб олди. Бошқа бир тоифа эса Аллоҳ ҳақида ноҳақ, жоҳилият гумонида бўлиб, ўз жонларининг ғамига тушиб қолдилар. Улар: «Бу ишдан бизнинг ҳам насибамиз борми?» - дейишади. Айтинг: «Ишнинг ҳаммаси Аллоҳники!» Улар сизга ошкор қилмайдиган нарсани яшириб, дейдилар: «Ихтиёримиз ўзимизда бўлганида эди, бу ерларда ўлиб кетмаган бўлар эдик». Айтинг: «Агар уйларингизнинг ичига беркиниб олганингизда ҳам ўлдирилиши Аллоҳ томонидан ҳукм қилинган кишилар ҳалокат жойига, албатта, келган бўлар эдилар». (Аллоҳ бу ишни) кўнгилларингиздаги нарсани имтиҳон қилиш ва дилларингиздаги нарсани поклаш учун қилди. Аллоҳ диллардаги сирларни (ҳам) Билгувчидир.