۞ إِذۡ

تُصۡعِدُونَ

وَلَا

تَلۡوُۥنَ

عَلَىٰٓ

أَحَدٖ

وَٱلرَّسُولُ

يَدۡعُوكُمۡ

فِيٓ

أُخۡرَىٰكُمۡ

فَأَثَٰبَكُمۡ

غَمَّۢا

بِغَمّٖ

لِّكَيۡلَا

تَحۡزَنُواْ

عَلَىٰ

مَا

فَاتَكُمۡ

وَلَا

مَآ

أَصَٰبَكُمۡۗ

وَٱللَّهُ

خَبِيرُۢ

بِمَا

تَعۡمَلُونَ

١٥٣

Ошондо, силер эч кимге карабай (тоо) таянып (качып) жөнөдүңөр. Пайгамбар болсо, (“Оо, Аллахтын пенделери бери келгиле!” - деп) эң акыркыңардын арасында силерди чакырып жатты. Кийин Аллах, силер жетпей калган жеңишке жана силерге жеткен жеңилүүгө капа болбошуңар үчүн кайгы үстүнө (андан да чоңураак) кайгы берди.[1] Аллах силердин ишиңерден Кабардар. ¹