إِن

يَمۡسَسۡكُمۡ

قَرۡحٞ

فَقَدۡ

مَسَّ

ٱلۡقَوۡمَ

قَرۡحٞ

مِّثۡلُهُۥۚ

وَتِلۡكَ

ٱلۡأَيَّامُ

نُدَاوِلُهَا

بَيۡنَ

ٱلنَّاسِ

وَلِيَعۡلَمَ

ٱللَّهُ

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

وَيَتَّخِذَ

مِنكُمۡ

شُهَدَآءَۗ

وَٱللَّهُ

لَا

يُحِبُّ

ٱلظَّٰلِمِينَ

١٤٠

   Агар бар шумо захме расид дар ҷанги Уҳуд, ҳамоно расида мушриконро захме монанди он дар ҷанш Бадр. Ин пирӯз шудану шикаст хӯрдан ҳодисаҳоест, ки мегардонем онро миёни мардумон барои ҳикмате, ¹ то маълум кунад Аллоҳ он чизеро медонист дар азал ва ҷудо созад мӯъмини содиқро аз ғайри он ва қавмеро аз байни шумоён ба шаҳодат насибадор гардонад. Ва Аллоҳ ситамкоронро дӯст надорад, ононро, ки аз ҷанг ақибнишинӣ карданд. ²