وَالَّذِیْنَ

اِذَا

فَعَلُوْا

فَاحِشَةً

اَوْ

ظَلَمُوْۤا

اَنْفُسَهُمْ

ذَكَرُوا

اللّٰهَ

فَاسْتَغْفَرُوْا

لِذُنُوْبِهِمْ ۪

وَمَنْ

یَّغْفِرُ

الذُّنُوْبَ

اِلَّا

اللّٰهُ ۪۫

وَلَمْ

یُصِرُّوْا

عَلٰی

مَا

فَعَلُوْا

وَهُمْ

یَعْلَمُوْنَ

۟

O kəslər ki, bir pis iş gördükdə, yaxud özlərinə zülm etdikdə, Allahı xatırlayıb günahlarının bağışlanmasını diləyərlər. Axı günahları Allahdan başqa kim bağışlaya bilər? Bir də onlar gördükləri (pis) işlərdə bilə-bilə israr etməzlər.