هَٰٓأَنتُمۡ

أُوْلَآءِ

تُحِبُّونَهُمۡ

وَلَا

يُحِبُّونَكُمۡ

وَتُؤۡمِنُونَ

بِٱلۡكِتَٰبِ

كُلِّهِۦ

وَإِذَا

لَقُوكُمۡ

قَالُوٓاْ

ءَامَنَّا

وَإِذَا

خَلَوۡاْ

عَضُّواْ

عَلَيۡكُمُ

ٱلۡأَنَامِلَ

مِنَ

ٱلۡغَيۡظِۚ

قُلۡ

مُوتُواْ

بِغَيۡظِكُمۡۗ

إِنَّ

ٱللَّهَ

عَلِيمُۢ

بِذَاتِ

ٱلصُّدُورِ

١١٩

Ҳой (мўминлар), сизлар уларни яхши кўрасизлар-у, улар сизларни суймайдилар. Сизлар ҳамма китобларга иймон келтирасизлар-у, (улар сизларнинг китобингизга иймон келтирмайдилар). Сизларга йўлиққанларида: «иймон келтирдик», дейишади. Ўзлари холи қолишганда эса сизларни қаттиқ ёмон кўрганлари сабабли бармоқларини тишлайдилар. (Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом, уларга): «Шу адоватларинг билан ўлиб кетинглар!», деб айтинг! Албатта, Аллоҳ дилларни эгаллаган сирларни билгувчидир.