مَثَلُ

مَا

یُنْفِقُوْنَ

فِیْ

هٰذِهِ

الْحَیٰوةِ

الدُّنْیَا

كَمَثَلِ

رِیْحٍ

فِیْهَا

صِرٌّ

اَصَابَتْ

حَرْثَ

قَوْمٍ

ظَلَمُوْۤا

اَنْفُسَهُمْ

فَاَهْلَكَتْهُ ؕ

وَمَا

ظَلَمَهُمُ

اللّٰهُ

وَلٰكِنْ

اَنْفُسَهُمْ

یَظْلِمُوْنَ

۟

११७. ते जे काही या ऐहिक जीवनात खर्च करतात, ते त्या वादळासारखे आहे, ज्यात कडाक्याची थंडी असावी, जे एखाद्या जुलमी जनसमूहाच्या शेतावरून जावे आणि त्याचा सर्वनाश करून टाकावा१ अल्लाहने त्यांच्यावर अत्याचार नाही केला, उलट ते स्वतः आपल्या प्राणांवर अत्याचार करीत होते.