وَمَا

يَفۡعَلُواْ

مِنۡ

خَيۡرٖ

فَلَن

يُكۡفَرُوهُۗ

وَٱللَّهُ

عَلِيمُۢ

بِٱلۡمُتَّقِينَ

١١٥

  Ҳар кори хайре, ки анҷом медиҳанд, беҳуда намеравад ва аз савоби он маҳрум карда нашаванд, зеро Аллоҳ ба парҳезгороне, ки худро аз гуноҳ нигоҳ медоранд, доност.¹