فَخَرَجَ

عَلَىٰ

قَوۡمِهِۦ

فِي

زِينَتِهِۦۖ

قَالَ

ٱلَّذِينَ

يُرِيدُونَ

ٱلۡحَيَوٰةَ

ٱلدُّنۡيَا

يَٰلَيۡتَ

لَنَا

مِثۡلَ

مَآ

أُوتِيَ

قَٰرُونُ

إِنَّهُۥ

لَذُو

حَظٍّ

عَظِيمٖ

٧٩

Бас, у (Қорун) қавми ҳузурига зебу зийнати ила чиқди. Ҳаёти дунёни хоҳлайдиганлар: «Қани энди бизга ҳам Қорунга берилган нарсадан бўлса эди. Ҳақиқатан, у улуғ насиба эгасидир», дедилар.¹