وَقِیْلَ

ادْعُوْا

شُرَكَآءَكُمْ

فَدَعَوْهُمْ

فَلَمْ

یَسْتَجِیْبُوْا

لَهُمْ

وَرَاَوُا

الْعَذَابَ ۚ

لَوْ

اَنَّهُمْ

كَانُوْا

یَهْتَدُوْنَ

۟

او وبه ویل شي: تاسو خپل شریكان وبلئ، نو دوى به هغوى وبلي: نو هغوى به دوى ته هېڅ جواب ورنه كړي او دوى به عذاب وویني (او تمنا به وكړي چې) كاشكې واقعتًا دوى (په دنیا كې) هدایت موندلى وى