وَاَنْ

اَلْقِ

عَصَاكَ ؕ

فَلَمَّا

رَاٰهَا

تَهْتَزُّ

كَاَنَّهَا

جَآنٌّ

وَّلّٰی

مُدْبِرًا

وَّلَمْ

یُعَقِّبْ ؕ

یٰمُوْسٰۤی

اَقْبِلْ

وَلَا

تَخَفْ ۫

اِنَّكَ

مِنَ

الْاٰمِنِیْنَ

۟

Ва асоингни ташла», деб нидо қилинди. Қачонки унинг катта илон каби қимирлаётганини кўргач, қарамасдан ортга қочди. «Эй Мусо, бери кел, қўрқма, албатта, сен омонликдагилардансан.¹