قَالَ

ذَٰلِكَ

بَيۡنِي

وَبَيۡنَكَۖ

أَيَّمَا

ٱلۡأَجَلَيۡنِ

قَضَيۡتُ

فَلَا

عُدۡوَٰنَ

عَلَيَّۖ

وَٱللَّهُ

عَلَىٰ

مَا

نَقُولُ

وَكِيلٞ

٢٨

[Мӯсо] Гуфт: «Ин [қарордод] миёни ману ту бошад, ки ҳар кадом аз ин ду муддат [ҳашт ё даҳ сол]-ро, ки анҷом додам, [ба аҳди худ вафо кардаам], пас, ситаме бар ман набошад [ва нахоҳӣ, ки бештар бимонам] ва Аллоҳ таоло бар он чи мегӯем, гувоҳ аст»