قَالَ

اِنِّیْۤ

اُرِیْدُ

اَنْ

اُنْكِحَكَ

اِحْدَی

ابْنَتَیَّ

هٰتَیْنِ

عَلٰۤی

اَنْ

تَاْجُرَنِیْ

ثَمٰنِیَ

حِجَجٍ ۚ

فَاِنْ

اَتْمَمْتَ

عَشْرًا

فَمِنْ

عِنْدِكَ ۚ

وَمَاۤ

اُرِیْدُ

اَنْ

اَشُقَّ

عَلَیْكَ ؕ

سَتَجِدُنِیْۤ

اِنْ

شَآءَ

اللّٰهُ

مِنَ

الصّٰلِحِیْنَ

۟

(Şüeyb) dedi: “Səkkiz il mənə xidmət etmək (qoyunlarımı otarmaq) şərti ilə qızlarımın birini sənə ərə verərəm. Əgər sən (həmin müddəti) tamamlayıb on ilə çatdırsan, bu, artıq sənin tərəfindən (olan bir lütfdür). Mən (on il müddətinə şərt kəsməklə) sənə əziyyət vermək istəmirəm. İnşallah, mənim saleh (əhdə vəfa edən) kəslərdən olduğumu görəcəksən!”