فَجَآءَتۡهُ

إِحۡدَىٰهُمَا

تَمۡشِي

عَلَى

ٱسۡتِحۡيَآءٖ

قَالَتۡ

إِنَّ

أَبِي

يَدۡعُوكَ

لِيَجۡزِيَكَ

أَجۡرَ

مَا

سَقَيۡتَ

لَنَاۚ

فَلَمَّا

جَآءَهُۥ

وَقَصَّ

عَلَيۡهِ

ٱلۡقَصَصَ

قَالَ

لَا

تَخَفۡۖ

نَجَوۡتَ

مِنَ

ٱلۡقَوۡمِ

ٱلظَّٰلِمِينَ

٢٥

Sonra (o iki qadından, qızdan) biri utana-utana (Musanın) yanına gəlib dedi: “Atam qoyunlarımızı sulamağının haqqını verməkdən ötrü səni çağırır!” (Musa gördüyü işin müqabilində heç bir muzd, mükafat almamaq üçün ürəyində and içdi). (Musa qocanın) yanına gəldikdə başına gələnləri (Fir’onla olan əhvalatı) ona söylədi. O kişi (Şüeyb peyğəmbər) dedi: “Qorxma, artıq zalım tayfanın əlindən qurtarmısan!”