وَلَمَّا

وَرَدَ

مَآءَ

مَدْیَنَ

وَجَدَ

عَلَیْهِ

اُمَّةً

مِّنَ

النَّاسِ

یَسْقُوْنَ ؗ۬

وَوَجَدَ

مِنْ

دُوْنِهِمُ

امْرَاَتَیْنِ

تَذُوْدٰنِ ۚ

قَالَ

مَا

خَطْبُكُمَا ؕ

قَالَتَا

لَا

نَسْقِیْ

حَتّٰی

یُصْدِرَ

الرِّعَآءُ ٚ

وَاَبُوْنَا

شَیْخٌ

كَبِیْرٌ

۟

Мәдйәннең кое суына җиткәндә ул кое янында хайваннарны эчерүче бер җәмәгатьне күрде, дәхи аларның артында ике хатынны күрде, алар хайваннарына су эчерми иделәр, Муса әйтте: "Ни булды сезгә хайваннарыгызга су эчермисез?" Ул ике кыз әйттеләр: "Алдыбыздагы көтүчеләр хайваннарыны эчереп китмичә без эчермибез, һәм безнең атабыз бик карт кешедер, шул сәбәпле хайваннарны эчерергә чыга алмый." Коеның чиләге бик зур булу сәбәпле кызлар коедан су ала алмыйлар иде, фәкать башка көтүләрдән калган суны эчерәләр иде.