فَخَرَجَ

مِنۡهَا

خَآئِفٗا

يَتَرَقَّبُۖ

قَالَ

رَبِّ

نَجِّنِي

مِنَ

ٱلۡقَوۡمِ

ٱلظَّٰلِمِينَ

٢١

Бас, у қўрқувга тушиб, (ортидан етиб келиб қолишларига) кўз тутган ҳолда у ердан чиқиб, деди: «Парвардигорим, Ўзинг менга бу золим қавмдан нажот бергин».